Όσοι υπηρέτησαν στο στρατό, έχουν κατά πάσα πιθανότητα ζήσει την εμπειρία μεταφοράς από φορτηγά σε χωματόδρομο. Κάπως έτσι και εγώ, 20 και πλέον χρόνια πριν, έμαθα τι πάει να πει πραγματικά λακκούβες σε δρόμο. Εκείνη την περίοδο έκανα απλώς υπομονή περιμένοντας την απόλυση από το στρατό. Πράγματι μετά από 26 μήνες θητεία, με εξαίρεση τις επισκέψεις στην εφεδρεία, οδηγούσα κατά το πλείστον σε αξιοπρεπείς δρόμους χωρίς πολλές τρύπες. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι μετά από αρκετά χρόνια θα ζούσα ακριβώς την ίδια εμπειρία, κάθε μέρα, στον τόπο που ζω. Και αυτό, όχι σε κάποιο στρατιωτικό φορτηγό, αλλά στο δικό μου αυτοκίνητο πολυτελείας. Όταν κάποιος αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τους δρόμους της Λάρνακας, τότε αντιλαμβάνεται ακριβώς τι λέω.

Το ερώτημα είναι γιατί να συμβαίνει αυτό, ενώ πριν αρκετά χρόνια η κατάσταση ήταν διαφορετική; Η προφανής φυσικά απάντηση είναι το αποχετευτικό σύστημα. Όπως όλα τα πράγματα που κάνουμε στην Κύπρο, έτσι και το έργο του αποχετευτικού συστήματος της Λάρνακας, σχεδιάστηκε και εκτελείται έχοντας κατά νου το προσωπικό όφελος των συμβαλλομένων μερών εκτός από το δημόσιο συμφέρον. Και εξηγούμαι τι εννοώ.

Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες δρόμων:

1. Δρόμοι χωρίς αποχετευτικό, όπου δεν γίνεται συντήρηση τα τελευταία μάλλον 10 χρόνια, διότι θα γίνει αποχετευτικό,

2. Δρόμοι με αποχετευτικό όπου έχει γίνει κατά μέρος ασφαλτόστρωση,

3. Δρόμοι με αποχετευτικό όπου έχει γίνει ολική ασφαλτόστρωση, τους τελευταίους μήνες, μετά από γενική κατακραυγή, και αφού για μεγάλο διάστημα είχαν μερική ασφαλτόστρωση. Αυτοί είναι οι κύριες οδικές αρτηρίες της πόλης.

4. Δρόμοι στους οποίους γίνεται τώρα το αποχετευτικό.

Με έκπληξη παρατηρεί κάποιος ότι η πιο ασφαλοίς για οδήγηση δρόμοι είναι η πρώτη κατηγορία. Η χειρότερη φυσικά κατηγορία είναι η τέταρτη, που έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί το αυτοκίνητο να πάει γιατί ο δρόμος είναι κλειστός. Με βάση τα πιο πάνω εξάγονται δύο συμπεράσματα.

Πρώτο συμπέρασμα είναι ότι, όταν σχεδιάστηκε το έργο, δεν συμφωνήθηκε η ολική ασφαλτόστρωση των δρόμων στους οποίους θα περάσει το αποχετευτικό σύστημα. Δηλαδή προτιμήθηκε να έχουμε κατεστραμμένο το μισό δρόμο για να περνούν τα σ**** μας, αλλά μετά δυσκολίας τα αυτοκίνητα μας. Είναι αντιληπτό φυσικά ότι αυτή η συμφωνία οδηγεί στην ανάγκη να γίνει σε κάθε δρόμο ξανά ασφαλτόστρωση, να πάρουν κάποιοι ξανά μίζες, και κάποιοι εργολάβοι δεύτερο έργο, από τα λεφτά του δημοσίου.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι η εκούσια ή ακούσια κακοτεχνία, όπου με γυμνό μάτι φαίνεται η καθίζηση των δρόμων με ολική ασφαλτόστρωση στο σημείο ακριβώς που περνάει η σωλήνα του αποχετευτικού. Αυτό σημαίνει ότι το χώμα το οποίο αφαιρέθηκε από το έδαφος για να μπει η σωλήνα, δεν έχει μπει πίσω η σωστή ποσότητα για να μην υπάρχει η καθίζηση. Ακριβώς επειδή δεν φαίνεται εδώ κάποιος να κερδίζει  ενώ χάνουμε όλοι, αναρωτιέμαι ποιοι μηχανικοί ήταν υπεύθυνοι του υπολογισμού αλλά και του ελέγχου της όλης κατασκευής.

Τα ευκόλως εν νοούμενα παραλείπονται, αλλά είναι προφανές ότι το διοικητικό συμβούλιο του συστήματος έχει τεράστιες ευθύνες. Η Κυπριακή νοοτροπία, κουλτούρα, διαφθορά, κουμπαρο-κρατία, κομματο-κρατία, είναι γνωστό ότι μας οδήγησε στην καταστροφή του 2013. Παρατηρώντας το τι συμβαίνει ακόμα σήμερα στο έργο του αποχετευτικού της λάρνακας φαίνεται ότι δεν έχουμε μάθει τίποτε και συνεχίζουμε ακριβώς την ίδια πορεία. Αυτή η πορεία οδηγεί την πλειοψηφία του ελληνικού στοιχείου στην Κύπρο με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή.

Δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει εύκολη λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, συνεπώς τουλάχιστον ας απολαύσουμε την πορεία μας προς τα κάτω… μέσα από λακκούβες.